Google Antigravity

Google Antigravity: praca agenta AI, którą można sprawdzić na planie i w przeglądarce

Google Antigravity to platforma Google do pracy z agentami AI, przedstawiona w listopadzie 2025 r. razem z modelem Gemini 3. Na początku była środowiskiem programistycznym (IDE, czyli programem do pisania kodu) z osobnym widokiem do zarządzania agentami. W maju 2026 r. Google udostępniło Antigravity 2.0 – samodzielną aplikację do uruchamiania i nadzorowania agentów – a także wersję dla terminala i SDK, czyli zestaw narzędzi do budowy własnych agentów.

Charakterystyczny dla Antigravity jest sposób raportowania pracy. Agent przygotowuje tzw. artefakty: plan wdrożenia przed zmianami, podsumowanie po zakończeniu, zestawienie zmian w kodzie, zrzuty ekranu i nagrania z przeglądarki. Po Antigravity sięgamy w G2 TEAM przy interfejsach stron i aplikacji, gdzie wynik trzeba zobaczyć, a nie tylko przeczytać w kodzie.

Z czego składa się Google Antigravity

• Antigravity 2.0 – aplikacja na macOS, Windows i Linuksa, w której agenci pracują w projektach. Projekt może obejmować kilka folderów lub repozytoriów i ma własne ustawienia bezpieczeństwa. Agent pracuje bezpośrednio w folderach albo w osobnym worktree, czyli oddzielnej kopii roboczej repozytorium Git. Aplikacja obsługuje też subagentów (pomocnicze instancje agenta do zadań cząstkowych) i zadania uruchamiane według harmonogramu.
• Antigravity IDE – edytor kodu z agentem w panelu bocznym i podpowiedziami podczas pisania; po premierze wersji 2.0 dostępny jako osobny program.
• Antigravity CLI – program obsługiwany z terminala (wiersza poleceń), który współdzieli ustawienia i uprawnienia z aplikacją.
• Rozszerzenia do VS Code, Visual Studio, środowisk JetBrains, Zed i Xcode – dostępne od sierpnia 2026 r.
• Antigravity SDK – biblioteka w Pythonie do budowy własnych agentów na tym samym mechanizmie.

Podstawą są modele Gemini; zależnie od planu dostępne są też modele innych dostawców, m.in. Claude firmy Anthropic. Lista modeli się zmienia – część z nich Google zapowiedziało do wycofania w listopadzie 2026 r. Z narzędzia mogą korzystać pełnoletni użytkownicy konta Google w obsługiwanych krajach (Polska jest na liście): w planie bezpłatnym z tygodniowym limitem albo z wyższymi limitami w płatnych planach Google AI Pro i Ultra. Firmy mogą używać Antigravity w ramach Gemini Enterprise, z wyjątkiem samodzielnego IDE. Zasady projektu agent odczytuje z plików AGENTS.md lub GEMINI.md w repozytorium.

Korzyści i ograniczenia dla klienta

Antigravity pomaga głównie tam, gdzie efekt pracy jest wizualny. Agent może zbudować widok według projektu UX/UI przygotowanego w Figmie, uruchomić stronę lokalnie, otworzyć ją w przeglądarce, przejść przez formularz czy menu i zapisać przebieg jako nagranie. Dotyczy to zwłaszcza komponentów interfejsu w React i stron, które budujemy w ramach usługi projektowania stron internetowych.

Druga korzyść to plan przed kodem. W trybie planowania (Planning) agent przegląda projekt i przygotowuje plan wdrożenia, do którego można dodawać komentarze jak w dokumencie tekstowym. Nieporozumienie co do zakresu łatwiej wyłapać na etapie planu niż po napisaniu kilkuset linii kodu. Proste zadania, np. zmianę nazwy zmiennej, agent wykonuje w trybie szybkim (Fast), bez planu.

Zrzuty i nagrania od agenta uzupełniamy testami na prawdziwych urządzeniach, sprawdzeniem dostępności dla osób z niepełnosprawnościami i oceną projektanta. Pracę agenta w przeglądarce włącza się w Antigravity osobnym poleceniem /browser, a o architekturze, jakości kodu i bezpieczeństwie decyduje programista.

Jak korzystamy z Antigravity w G2 TEAM

Projekt w Antigravity obejmuje wyłącznie foldery danego klienta – ten sam kod i dokumentację, które przechowujemy w repozytorium Git. Przy zmianach większych niż drobne poprawki pracujemy w trybie planowania z wymaganą akceptacją planu. Agent działa na lokalnej lub testowej wersji strony, nie w panelach produkcyjnych klienta, a hasła i klucze dostępowe wpisuje człowiek, nie agent.

Raport agenta – podsumowanie, zrzuty i nagrania – traktujemy jako punkt wyjścia do przeglądu, a nie jako odbiór. Programista czyta zmiany w kodzie, uruchamia testy i decyduje o włączeniu zmian do projektu. Agentowi zostawiamy budowę widoków według projektu, poprawki stylów, testy klikane w przeglądarce i powtarzalne zmiany; o strukturze aplikacji, danych i integracjach decyduje człowiek.

Antigravity, Claude Code i Codex – porównanie

Claude Code i OpenAI Codex robią podobne rzeczy, ale inaczej prowadzi się w nich agenta; oba narzędzia opisujemy na osobnych stronach.

Bezpieczeństwo: uprawnienia, piaskownica i dane

Na macOS i Linuksie Antigravity ma jeden mechanizm uprawnień dla wrażliwych operacji: odczytu i zapisu plików, otwierania stron, klikania w przeglądarce, poleceń terminala i narzędzi MCP (Model Context Protocol – standardu podłączania zewnętrznych narzędzi). Każdą operację można wpisać na jedną z trzech list: zablokowane (Deny), wymagające pytania (Ask) i dozwolone (Allow). Przy konflikcie pierwszeństwo ma blokada, potem pytanie. Reguły nakłada się na jeden z gotowych zestawów ustawień:

• Default – polecenia terminala działają w piaskownicy (sandbox) bez pytania, a poza nią wymagają zgody; pliki w folderach projektu i katalogach tymczasowych agent czyta i zapisuje sam, a na resztę dysku, otwarcie strony czy użycie narzędzia MCP potrzebuje zgody.
• Request Review – bez piaskownicy, ale każde polecenie wymaga zgody.
• Turbo – polecenia wykonują się bez izolacji i bez pytania o zgodę, z dostępem do całego dysku.

Piaskownica korzysta z mechanizmów systemu: przestrzeni nazw (namespaces) jądra Linuksa i profili Seatbelt na macOS. Blokuje m.in. klucze SSH, którymi programista loguje się na serwery, i pliki .env z hasłami, a sieć udostępnia tylko dla zatwierdzonych domen. Na Windows działa jeszcze poprzedni system uprawnień, a piaskownica jest w wersji testowej i trzeba ją włączyć ręcznie. W Antigravity IDE agent steruje przeglądarką w osobnym profilu Chrome, bez ciasteczek i logowań z prywatnego profilu; lista dozwolonych adresów na starcie zawiera tylko localhost, czyli adres strony uruchomionej na komputerze programisty.

Przy kontach firmowych (Gemini Enterprise) Google deklaruje, że kod, polecenia i zapisy pracy agentów nie są używane do trenowania modeli bazowych Google; dostępne są też ustawienia lokalizacji danych. Przy kodzie klientów korzystamy z kont firmowych. Ustawienia narzędzia są dla nas jedną z warstw ochrony – obok przeglądu kodu, repozytorium z historią zmian i kopii zapasowych.

Pytania klientów

Jak wygląda odbiór zmiany przygotowanej z agentem?

Nagranie i zrzuty ekranu pokazują, co agent sprawdził w lokalnej wersji. Do odbioru dochodzą testy i przegląd kodu po naszej stronie, sprawdzenie w wersji testowej, a na końcu akceptacja klienta.

Czy przy Antigravity programista tylko zatwierdza to, co napisze agent?

Agent pisze część kodu według planu, który programista wcześniej przeczytał i zatwierdził. Programista poprawia, odrzuca lub przepisuje to, co nie spełnia wymagań – bez jego akceptacji zmiana nie trafia do projektu.

Czy praca z agentami obniża koszt?

Może – nawet o 50% taniej, w pracach, które agenci realnie przyspieszają: budowie powtarzalnych widoków, poprawkach stylów, testach w przeglądarce, migracjach. Ustalenia, projekt UX/UI i decyzje techniczne zajmują podobnie dużo czasu jak wcześniej.

Zapytaj o projekt

Projekty UX/UI przygotowujemy w Figmie, a agentów włączamy tam, gdzie realnie przyspieszają wdrożenie. Jeśli planujesz nową stronę, aplikację albo przebudowę interfejsu, opisz ją w formularzu „Zapytaj o ofertę” poniżej. Odpowiemy, jak w Twoim przypadku może wyglądać podział pracy między zespół i agentów.